Wat moet ik doen als ik geen eten en vocht binnen kan houden?

Het korte antwoord: zoek tijdig hulp

Als u zwanger bent en geen vocht of voedsel kunt binnenhouden, is het antwoord eenduidig: u moet diezelfde dag nog medische hulp zoeken. Dit is vooral cruciaal als u een essentieel medicijn dat door uw arts is voorgeschreven, uitbraakt, of als u al enkele uren geen vocht hebt kunnen innemen.

Misselijkheid tijdens de zwangerschap is zeer gebruikelijk, maar aanhoudend braken is een andere situatie. Sommige bronnen adviseren om een arts te raadplegen als u 24 uur lang geen vocht kunt binnenhouden, maar dit is geen wachttijd voor degenen die al symptomen van uitdroging ervaren. Als uw toestand verslechtert, u zich zwak voelt of uw urineproductie is verminderd, zoek dan onmiddellijk advies. Onthoud dat dit niet uw schuld is en dat u deze situatie niet alleen hoeft te beheersen. Tijdig hulp zoeken is de veiligste stap voor zowel uw gezondheid als die van uw baby.

Eenvoudige misselijkheid en hyperemesis gravidarum: wat is het verschil?

Misselijkheid en braken tijdens de zwangerschap, hoewel vaak aangeduid als 'ochtendmisselijkheid', kunnen op elk moment van de dag optreden. Dit is een veelvoorkomende aandoening bij de meeste zwangere vrouwen en verdwijnt meestal rond de 16-20e week. Er is geen bewijs dat milde tot matige zwangerschapsmisselijkheid schadelijke effecten heeft op de baby; ernstig en aanhoudend braken moet echter afzonderlijk worden beoordeeld.

In sommige gevallen evolueert deze aandoening echter naar een ernstigere vorm, genaamd Hyperemesis Gravidarum (HG). Dit is een ernstige medische aandoening die bij ongeveer 3 op de 100 zwangere vrouwen kan voorkomen. Het belangrijkste verschil van HG is de ernst ervan:

• Eenvoudige misselijkheid: Veroorzaakt ongemak, maar stelt u meestal in staat uw dagelijkse leven voort te zetten en wat voedsel en vocht in te nemen.
• Hyperemesis Gravidarum (HG): Is zo ernstig dat het uw dagelijkse activiteiten aanzienlijk kan beperken, waardoor u niet normaal kunt eten en drinken. Dit kan leiden tot uitdroging en ondervoeding.

Onderzoek toont aan dat HG een genetische aanleg is, geassocieerd met hoge niveaus van een hormoon genaamd GDF-15, geproduceerd door de placenta. Dit is geen psychologisch probleem of uw schuld, maar een reële fysieke aandoening.

Hoe herkent u uitdroging?

Uitdroging treedt op wanneer uw lichaam niet voldoende vocht binnenkrijgt. Dit is een ernstig risico bij ernstig braken. Let op de volgende symptomen, want deze wijzen erop dat uw lichaam dringend vocht nodig heeft:

• Kleur en hoeveelheid urine: Uw urine is zeer donkergeel of bruin van kleur. Meer dan 8 uur niet plassen is een ernstig signaal.
• Droge mond en huid: Een sterk dorstgevoel, een droge mond en lippen.
• Algemene malaise: Duizeligheid, zwakte of flauwvallen bij het opstaan.
• Vermoeidheid en slaperigheid: U buitengewoon moe of slaperig voelen.

Als u een van deze symptomen ervaart, moet u onmiddellijk medische hulp zoeken. Onbehandelde uitdroging kan gevaarlijk zijn voor zowel uw gezondheid als die van uw baby.

Wanneer onmiddellijk een arts raadplegen: Wacht niet!

Sommige symptomen vereisen onmiddellijke medische aandacht. Neem onmiddellijk contact op met uw arts, verloskundige of de plaatselijke spoedeisende hulp in de volgende gevallen:

Bel onmiddellijk de spoedeisende hulp in de volgende gevallen:

• Ernstige buikpijn
• Bloed braken
• Ernstige zwakte, duizeligheid of flauwvallen bij het opstaan
• Verwardheid of bewusteloosheid

Neem onmiddellijk contact op met een arts of verloskundige in de volgende gevallen:

• Als u geen vloeistoffen of voedsel binnen kunt houden (wacht in dit geval geen 24 uur).
• Als u langer dan 8 uur niet heeft geplast of als uw urine erg donker van kleur is.
• Als u hoge koorts heeft.
• Als u snel gewicht verliest.
• Als misselijkheid en braken beginnen na de 16e week van de zwangerschap (dit kan andere oorzaken hebben).

Vergeet niet dat alleen een medische professional uw toestand correct kan beoordelen. Aarzel niet om advies in te winnen als u twijfelt.

Kleine stappen die u kunt nemen terwijl u op hulp wacht

Terwijl u medische hulp regelt, kunt u enkele methoden proberen om uw toestand iets te verlichten. Probeer deze alleen als u ze kunt verdragen. Als u geen vocht kunt binnenhouden of als uw toestand verslechtert, stel dan medische hulp niet uit om deze methoden te proberen.

• Drink kleine beetjes en vaak: In plaats van grote glazen water te drinken, neemt u gedurende de dag kleine slokjes water of andere vloeistoffen.
• Geef de voorkeur aan koud voedsel: De geur van warm eten kan uw misselijkheid verergeren. Koud of kamertemperatuur voedsel kan gemakkelijker worden verdragen.
• Kies eenvoudig en licht voedsel: Vetarm, koolhydraatrijk voedsel (droge toast, zoute crackers, rijst, pasta) kan uw maag minder irriteren.
• Vermijd triggerende geuren: Identificeer welke voedingsmiddelen of geuren uw misselijkheid verergeren en vermijd deze.
• Gember: Sommige onderzoeken tonen aan dat gember misselijkheid kan verminderen. U kunt gemberthee of voedingsmiddelen met gember proberen, maar raadpleeg een apotheker voordat u gember supplementen neemt tijdens de zwangerschap.
• Orale Rehydratatie Zouten (ORZ): Deze speciale oplossingen, verkrijgbaar bij apotheken, kunnen helpen verloren vocht en elektrolyten aan te vullen. Volg altijd de instructies van de apotheker voordat u ze gebruikt.

Wat kunt u verwachten bij een doktersbezoek?

Wanneer u een arts of ziekenhuis bezoekt, krijgt u een reeks vragen en onderzoeken om uw toestand nauwkeurig te beoordelen. Hierop voorbereid zijn kan u een comfortabeler gevoel geven.

Uw arts kan vragen:

• Hoe lang heeft u al symptomen?
• Hoeveel vocht en voedsel kunt u binnenhouden?
• Heeft u medicatie geprobeerd?
• Heeft u snel gewicht verloren?
• Heeft u andere symptomen, zoals buikpijn of pijn bij het plassen?
• Heeft u deze aandoening ook gehad tijdens eerdere zwangerschappen?

Mogelijke onderzoeken:

• Lichamelijk onderzoek: Uw temperatuur, polsslag, ademhalingsfrequentie en bloeddruk worden gemeten. Uw gewicht wordt gecontroleerd en tekenen van uitdroging worden beoordeeld.
• Urineanalyse: Bijvoorbeeld om tekenen van infectie te controleren. Een ketonresultaat of een bepaalde drempel voor gewichtsverlies is niet vereist om hulp te krijgen.
• Bloedonderzoek: Om te controleren of de elektrolyten, nier- en leverfuncties in uw bloed normaal zijn.
• Echografie (echo): Als u nog geen echo heeft gehad, kan deze worden aangeboden om te bevestigen hoe ver u bent in de zwangerschap en om te controleren op zaken als een tweelingzwangerschap.

Behandelingsopties: Een individuele aanpak

De behandeling van ernstige misselijkheid en braken wordt voor elke vrouw individueel gepland. Het doel is in de eerste plaats om uitdroging te verhelpen en de symptomen onder controle te krijgen.

Ziekenhuisbehandeling kan het volgende omvatten:

• Intraveneuze vloeistoffen (infuus): Als u geen vocht kunt drinken, worden vloeistoffen via een ader in uw arm toegediend om de water- en elektrolytenbalans van uw lichaam te herstellen.
• Medicijnen tegen misselijkheid (anti-emetica): Er zijn verschillende medicijnen beschikbaar om braken te stoppen. Als u geen pillen kunt slikken, kunnen ze worden toegediend als injectie (prik) of zetpil. De arts legt de voordelen en risico's, bijwerkingen en toedieningswijze van het preparaat voor u uit.
• Vitaminen: Langdurig braken kan leiden tot een tekort aan bepaalde vitaminen, met name thiamine, een B1-vitamine. Deze vitamine kan via een infuus worden toegediend.
• Preventie van bloedstolling: Langdurige inactiviteit in het ziekenhuis en uitdroging verhogen het risico op bloedstolling (trombose). Om dit risico te verminderen, kunnen speciale elastische kousen of bloedverdunnende heparine-injecties worden voorgeschreven.

Onbehandeld ernstig braken brengt ook risico's met zich mee; daarom is het nuttiger om uw zorgen over medicatie te uiten en een individueel baten-risicoplan te bespreken.

Na thuiskomst: Volgende stappen

Na ontslag uit het ziekenhuis is het belangrijk om de behandeling voort te zetten en herhaling van symptomen te voorkomen. Uw arts zal waarschijnlijk anti-misselijkheidstabletten voorschrijven voor thuisgebruik.

• Neem uw medicatie regelmatig in: Zelfs als u zich beter voelt, blijft u de medicatie innemen zoals voorgeschreven door uw arts. Neem contact op met uw arts voor een nieuw recept voordat uw medicatie op is.
• Als de symptomen terugkeren: Als het braken weer ernstig wordt en u geen vocht of medicatie kunt binnenhouden, neem dan diezelfde dag nog contact op met het medische team voor een herbeoordeling. Verhoog de dosis niet zelf en wacht niet tot de situatie verder verslechtert voordat u hulp zoekt.
• Langdurige monitoring: Als ernstige misselijkheid en braken aanhouden na de 20e week, kan uw arts aanvullende echografieën voorstellen om de groei van uw baby in latere stadia van de zwangerschap te controleren.

Hoewel dit een moeilijke periode is, weet dat in de meeste gevallen de symptomen verbeteren of volledig verdwijnen nadat uw baby is geboren.

Steun van dierbaren en emotioneel welzijn

Hyperemesis gravidarum is niet alleen fysiek, maar ook emotioneel een zeer uitputtende ervaring. Deze aandoening kan een negatieve invloed hebben op uw humeur, werk, gezinsleven en sociale relaties. Het is normaal om u geïsoleerd of schuldig te voelen, maar u hoeft niet alleen te blijven met deze gevoelens.

Hoe kunnen uw dierbaren helpen?

• Toon begrip: Het is belangrijk dat ze begrijpen dat dit een reëel medisch probleem is en dat u niet 'aanstelt'.
• Praktische hulp: Hulp bij huishoudelijke taken, maaltijdbereiding (vooral geurloze maaltijden) of de zorg voor andere kinderen kan uw last aanzienlijk verlichten.
• Triggers vermijden: Kleine veranderingen, zoals het niet koken van sterk ruikende maaltijden thuis of het niet gebruiken van sterke parfums, kunnen een groot verschil maken.

Als u zich angstig, depressief of overmatig gestrest voelt, deel dit dan met uw arts of verloskundige. Zij kunnen u helpen de nodige emotionele steun te krijgen. Onthoud dat het in deze periode erg belangrijk is om vriendelijk voor uzelf te zijn.

U kunt de Anacan Kalender gebruiken om al uw belangrijke afspraken en data met betrekking tot uw zwangerschap bij te houden.