Wat is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap? Symptomen en risicofactoren

Het nieuws van een zwangerschap zou voor elke vrouw een vreugdevol moment moeten zijn. Soms kunnen die twee streepjes op een zwangerschapstest echter ongerustheid oproepen in plaats van blijdschap. Volgens medische statistieken eindigt ongeveer 1-2% van alle zwangerschappen in een buitenbaarmoederlijke (extra-uteriene) zwangerschap.

Deze diagnose kan beangstigend klinken, maar vroeg ingrijpen redt levens en behoudt je kansen om in de toekomst moeder te worden. Hoe kun je een buitenbaarmoederlijke zwangerschap onderscheiden van een normale zwangerschap? Welke pijnklachten zijn alarmsignalen? Laten we dit belangrijke onderwerp samen bekijken.

Wat is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap precies?

Bij een normale zwangerschap gaat de bevruchte eicel door de eileiders naar de baarmoeder, waar deze zich begint te ontwikkelen.

Bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap bereikt de bevruchte eicel de baarmoeder niet en blijft deze onderweg steken. Meestal gebeurt dit in de eileiders (98%), waar de eicel zich innestelt. Daarom wordt dit in de volksmond ook wel een 'eileiderzwangerschap' genoemd. In zeer zeldzame gevallen kan de innesteling ook plaatsvinden in de eierstokken, buikholte of baarmoederhals.

De harde waarheid: helaas kan een foetus buiten de baarmoeder niet overleven en zich niet verder ontwikkelen. Door de groei van dit weefsel kan de eileider scheuren. Dit kan inwendige bloedingen veroorzaken die levensbedreigend zijn voor de moeder.

>

Verborgen gevaar: hoe herken je de symptomen?

Het verwarrendste aan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is dat deze in het begin precies op een normale zwangerschap lijkt. Je menstruatie blijft uit, de test is positief en je kunt zelfs misselijk zijn en gevoelige borsten hebben.

Tussen de 4e en 10e zwangerschapsweek kunnen echter de volgende alarmsymptomen optreden:

1. Scherpe buik- of bekkenpijn

Lichte krampen kunnen bij een normale zwangerschap voorkomen, maar de pijn bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap voelt anders:

• Meestal is er een scherpe, stekende pijn aan slechts één kant van de buik (rechts of links).

• De pijn kan komen en gaan of voortdurend aanwezig zijn.

2. Abnormaal vaginaal bloedverlies

Dit bloedverlies is anders dan een normale menstruatie.

• Het is vaak minder hevig, bruinachtig van kleur of waterig.

• Sommige vrouwen denken dat dit een late menstruatie is en beseffen niet dat ze zwanger zijn.

3. Pijn in de schouderpunt (specifiek symptoom)

Hoewel dit misschien vreemd klinkt, is het een van de ernstigste tekenen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Als je liggend pijn voelt in de punt van je schouder, waar je arm aan je lichaam vastzit, kan dit betekenen dat een inwendige bloeding het middenrif irriteert. Zoek onmiddellijk medische spoedhulp.

4. Zwakte en duizeligheid

Inwendige bloedingen kunnen een daling van de bloeddruk, bleekheid en flauwvallen veroorzaken.

Risico's: hoe ontstaat dit?

Elke vrouw kan hiermee te maken krijgen, maar bepaalde factoren verhogen het risico:

• Eerdere buitenbaarmoederlijke zwangerschap: als je dit eerder hebt meegemaakt, is de kans op herhaling iets groter.

• Ontstekingsziekten en infecties: seksueel overdraagbare infecties (chlamydia, gonorroe) kunnen ontstekingen en littekenweefsel in de eileiders veroorzaken, waardoor de doorgang van de eicel wordt belemmerd.

• Operatie aan de eileiders: als je eerder een operatie aan je eileiders hebt gehad.

• Roken: onderzoek toont aan dat roken de beweeglijkheid van de eileiders vermindert.

• In-vitrofertilisatie (ivf): hoewel het zelden voorkomt, is het risico iets groter.

• Leeftijd: het risico is hoger bij vrouwen ouder dan 35 jaar.

Diagnose en behandeling

Als je een buitenbaarmoederlijke zwangerschap vermoedt, is er geen tijd te verliezen. Je arts gebruikt twee methoden om de diagnose te bevestigen:

• Bloedonderzoek (bèta-hCG): bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap stijgt het hCG-hormoon langzamer dan bij een normale zwangerschap of schommelt het niveau.

• Echoscopisch onderzoek (USG): als de test positief is maar er geen vruchtzak in de baarmoeder te zien is, zal de arts de eileiders onderzoeken.

Behandelmethoden:

• Behandeling met medicijnen (methotrexaat): als de zwangerschap nog zeer klein is en de eileider niet is gescheurd, wordt de zwangerschap met een speciale injectie beëindigd en neemt het lichaam het weefsel op. Dit is de beste manier om de eileider te behouden.

• Operatie (laparoscopie): als de foetus groot is of er sprake is van een inwendige bloeding, wordt via kleine incisies een operatie uitgevoerd. Afhankelijk van de situatie kan de eileider worden behouden of verwijderd.

Kan ik na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap moeder worden?

Dit is de meest gestelde en belangrijkste vraag. Het antwoord: ja!

De overgrote meerderheid van de vrouwen krijgt na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap een normale, gezonde zwangerschap en wordt moeder. Zelfs als één eileider is verwijderd, blijft je kans om op natuurlijke wijze zwanger te worden groot als de andere eileider gezond is.

Bij je volgende zwangerschap zal je arts je simpelweg extra goed controleren en vroeg een echo plannen, rond de 6e week, om te controleren of de vruchtzak de baarmoeder heeft bereikt.

Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is lichamelijk en emotioneel zwaar. Geef jezelf de tijd om te rouwen en te herstellen. Let altijd goed op de signalen van je lichaam.

Onthoud dat een vroege diagnose niet alleen je gezondheid beschermt, maar ook je toekomstige kansen om moeder te worden. Als je zwanger wilt worden of al zwanger bent, registreer dan je symptomen in de Anacan-app en neem bij verdachte klachten onmiddellijk contact op met je arts.